Cartel de medidas xerais de protección en lingua galega, con pictograma circular de borde vermello e banda diagonal conforme á norma UNE-EN ISO 7010 e ao RD 485/1997. Fabricado en materiais duradeiros (PVC ríxido, vinilo adhesivo e aluminio) para uso en centros de traballo, instalacións industriais e espazos suxeitos a normativa de prevención de riscos laborais en Galicia.
A señalización de seguridade en lingua galega non é só unha opción comunicativa: nos centros de traballo situados en Galicia, empregar carteis na lingua propia do territorio reforza a comprensión das medidas preventivas e facilita o cumprimento do RD 485/1997, que esixe que a sinalización sexa facilmente interpretable polo persoal. Este cartel de medidas xerais de protección (CI-230) incorpora o pictograma normalizado segundo UNE-EN ISO 7010 — forma circular, borde vermello e banda diagonal — garantindo coherencia visual coa sinalización de prohibición estándar. Axeitado para industria, almacéns, talleres e calquera instalación onde a prevención de riscos laborais esixa indicar ao persoal as disposicións xerais de conduta e protección. Dispoñible en PVC ríxido, vinilo adhesivo e aluminio, adaptándose tanto a superficies interiores como a ambientes con maior exixencia de durabilidade. A elección do material axeitado e a correcta instalación son parte esencial dun plan de autoprotección efectivo e conforme á normativa vixente.
La falta de señalización obligatoria en centros de trabajo constituye infracción grave del artículo 12.16 de la LISOS, con sanciones de 2.046 a 40.985 € según gravedad y reincidencia. En caso de accidente con consecuencias, eleva responsabilidad civil y penal del empresario.
O RD 485/1997 esixe que a sinalización de seguridade sexa comprensible para todo o persoal. En Galicia, empregar carteis en lingua galega garante que as instrucións de protección sexan interpretadas sen ambigüidade, especialmente en empresas con traballadores cuxa lingua habitual é o galego. Non é un requisito formal exclusivo, pero si unha boa práctica amparada pola normativa autonómica e polo dereito lingüístico vixente.
Para ambientes industriais recoméndanse materiais de alta durabilidade: aluminio para exteriores ou zonas con humidade elevada, PVC ríxido para instalacións interiores con uso intensivo, e vinilo adhesivo para fixación directa sobre maquinaria ou superficies lisas. A UNE-EN ISO 7010 non prescribe un material concreto, pero si garante que o pictograma manteña a súa lexibilidade e contraste en calquera soporte elixido.
As dimensións máis habituais para sinalización de prohibición en centros de traballo son 105 x 105 mm, 148 x 148 mm, 210 x 210 mm e 297 x 297 mm. A distancia máxima de visualización determina o tamaño necesario: o RD 485/1997 Anexo III establece que a superficie mínima do cartel debe ser proporcional á distancia de observación, polo que en corredores longos ou naves industriais de grande altura se recomiendan formatos maiores.
Si, sempre que exista un risco que non poda eliminarse por outros medios. O RD 485/1997, artigo 3, obriga ao empresario a sinalizar calquera situación de risco que requira advertencia ou instrución ao traballador. A ausencia de sinalización obrigatoria constitúe infracción grave segundo o artigo 12.16 da LISOS, independentemente do tamaño da empresa ou sector de actividade.
Os carteis de prohibición (borde vermello, banda diagonal) indican accións non permitidas, mentres que os de medidas xerais de protección comunican condutas obrigatorias de carácter xeral no ámbito dun espazo ou proceso. Ambos os formatos deben cumprir a UNE-EN ISO 7010:2020 no que respecta a cores, pictogramas e proporcións, garantindo coherencia co resto da sinalización de seguridade do centro.